అదేంటో ఎంతసేపు చూసినా తనివి తీరదు. ఆమధ్య ఒకసారి పొద్దునపూట చూడటం మొదలుపెట్టా, మధ్యాహ్నం అమ్మ భోజనానికి కేక వేస్తేగాని తెలివిరాలేదు . ఆకలి గుర్తురాదు. అప్పుడప్పుడు నిద్రపోవడం కూడా మర్చిపోతుంటాను. హాల్లో అందరూ కూచుని సంతోషంగా టివి చూస్తుంటే, నేను పొద్దుగూకులు పడకగదిలో ఏం చేస్తుంటానా అని మా అమ్మకి చాలా సార్లు అనుమానం వచ్చింది. “ఏం చేస్తున్నావురా” అడిగేది “రాస్కుంటున్నాను మా” చెప్పేవాడిని “ఏం రాస్తావో ఏంటో ! ఎప్పుడు చూసినా ఆ కిటికీలోంచి బయటికి చూడటమే తప్ప